Во Јапонија сè погласно се отвора прашањето за зачувување на националниот и културниот идентитет во услови на растечко присуство на нови мигрантски и верски заедници. Еден од највпечатливите примери е градот Фуџисава, во префектурата Канагава, каде што планот за изградба на исламска богомолница предизвика силен отпор, јавни собири, петиции и бурни расправи меѓу жителите.
Случајот не се доживува само како обично урбанистичко прашање. За голем дел од противниците, изградбата на џамија во нивната средина е симбол на поширока промена што Јапонија досега внимателно ја избегнувала: брзо внесување на верски и културни модели што не произлегуваат од традиционалното јапонско општество. Токму затоа протестите во Фуџисава добија многу поширока симболика — како одбрана на локалниот ред, културната самобитност и правото на заедницата да не биде ставена пред свршен чин.
Според јапонските медиуми, планот се однесува на изградба на џамија во областа Мијахара, на приватно земјиште, од страна на исламска религиозна организација. Во градскиот совет биле поднесени десетици претставки и барања поврзани со проектот, вклучително и барања за негово запирање, како и загриженост за сообраќајот, безбедноста, паркирањето, јавниот ред и влијанието врз секојдневниот живот на населбата.
Во заднината стои и поширока демографска промена. Бројот на муслимани во Јапонија, според истражувања за муслиманската популација, достигнал околу 420.000 лица на крајот од 2024 и почетокот на 2025 година, што сè уште е мал процент од вкупното население, но претставува значителен раст во споредба со претходните децении. Во исто време, бројот на исламски богомолници во земјата се зголемува, а јапонски медиуми пишуваат дека ваквите промени сè почесто отвораат локални тензии.
Токму тука многумина во Јапонија ја гледаат европската лекција. Во повеќе европски земји, масовната миграција, брзото менување на населбите, паралелните културни заедници и кризите околу интеграцијата со години создаваат силни политички и општествени потреси. Во Европа прашањето за миграцијата стана едно од централните политички прашања, а повеќе држави во последните години ги заоструваат правилата за азил, престој и семејно обединување.
Затоа случајот во Фуџисава не е само локална расправија околу една градба. Тој е показател дека Јапонија, земја позната по својата културна дисциплина, општествен ред и силно чувство за сопствен идентитет, не сака некритички да го повтори европското искуство. За многумина Јапонци, прашањето не е само дали некој објект е законски возможен, туку дали таквите промени се во согласност со духот, ритамот и историската чувствителност на локалната заедница. Јапонскиот одговор, барем кај значителен дел од јавноста, е јасен: традицијата, редот и идентитетот не се празни зборови, туку темели на општеството што не смеат лесно да се жртвуваат.
https://www.townnews.co.jp/0601/2025/12/12/815569.html
https://diamond.jp/articles/-/388327
