Руската православна црква продолжува со својата засилена дипломатска активност кон древните православни Патријаршии, овојпат преку нова средба со Ерусалимскиот Патријарх г. г. Теофил III. Според Orthodox Times, митрополитот Волоколамски Антониј, претседател на Одделот за надворешни црковни врски на Московската патријаршија, на 18 мај 2026 година повторно се сретнал со Патријархот Теофил, овојпат во Хашемитското Кралство Јордан.
Средбата се случи во рамките на отворањето на Меѓународниот православен универзитет при местото на Крштението Христово на реката Јордан, во близина на Патријаршискиот манастир на Светото Богојавление. Овој нов универзитет беше свечено отворен од јорданскиот крал Абдула II и Ерусалимскиот Патријарх Теофил III, а Ерусалимската патријаршија го претстави како прва христијанска високообразовна институција од ваков вид во Јордан, посветена на теологијата, хуманистичките науки, меѓурелигискиот дијалог и зачувувањето на христијанското присуство на Блискиот Исток.
На свеченоста присуствувале кралот Абдула II, Патријархот Теофил, Латинскиот патријарх Пјербатиста Пицабала, архиереи на Ерусалимската православна црква, претставници на христијанските заедници во Јордан, дипломати и јавни личности. Присуството на руска црковна делегација на ваков значаен настан има и симболична тежина, бидејќи Москва веќе подолго време настојува да ја зачува и зајакне својата позиција меѓу древните православни центри.
Подоцна во Аман, Патријархот Теофил и митрополитот Антониј се сретнале и со принцот Гази бин Мухамад, главен советник на јорданскиот крал за верски и хуманитарни прашања. Разговорите, според објавените информации, биле посветени на меѓурелигискиот дијалог, христијанските поклоништва и состојбата на христијаните на Блискиот Исток. Митрополитот Антониј му пренел на Патријархот Теофил поздрави и уверувања за поддршка од Московскиот патријарх Кирил, а Ерусалимскиот патријарх возвратил со братски желби до поглаварот на Руската црква.
Иако официјално средбата е претставена како братска и црковно-дипломатска, нејзиниот поширок контекст е многу посложен. По украинското црковно прашање и по длабоките поделби во православниот свет, Московската патријаршија сè почесто се обидува да ги привлече или барем да ги задржи на своја страна старите православни Патријаршии, особено оние што имаат историски и духовен авторитет во целиот православен свет.
Ерусалимската патријаршија, има особена тежина во ваквите процеси. Затоа секоја посета, секоја порака и секој јавен гест кон Патријархот Теофил не се читаат само како протоколарни средби, туку и како дел од пошироката борба за влијание во православниот свет.
Од оваа перспектива, најновата руска активност во Јордан може да се разбере како уште еден обид на Москва да го зацврсти својот однос со Ерусалимската патријаршија и да ја одржи отворена линијата на црковна поддршка во време кога Руската православна црква е сè повеќе оспорувана поради својата улога во украинската криза и поради нејзините геополитички позиции.
Настанот во Јордан сам по себе е значаен и радосен за христијанското присуство на Блискиот Исток: отворањето на православен универзитет на местото поврзано со Крштението Христово претставува силно сведоштво за живата улога на христијанството во регионот. Но истовремено, присуството и активноста на Московската патријаршија покажуваат дека Светата Земја останува и простор на суптилна црковна дипломатија, каде што зад братските поздрави често стојат многу подлабоки црковно-политички пресметки.
https://orthodoxtimes.com/russians-intensify-pressure-on-patriarch-theophilos-of-jerusalem/
