Воскресението на Христос не е само историски настан што се одбележува еднаш годишно. Тоа е центарот на православната вера и жив доказ дека човекот може секојдневно да воскреснува од секој пад, секоја болка и секоја темнина што го опкружува.
Големите Отци на Црквата, како и современите светители, зборувале со искуствен јазик за тоа што значи да се живее Воскресението во секојдневниот живот.
Свети Јован Златоуст смело порачува:
„Никој да не се плаши од смртта, зашто смртта на Спасителот нè ослободи.“
Оваа мисла не се однесува само на телесната смрт, туку и на секоја форма на „умртвеност“ што човекот ја доживува – очај, осаменост, неуспех. Воскресението е преврат на секоја таква безизлезност.
Отците нагласуваат дека Воскресението не се доживува надворешно, туку внатрешно. Свети Василиј Велики учи дека човекот најпрво треба да ги „умртви“ своите страсти за да го живее вистинскиот живот. Тоа значи дека Воскресението претпоставува внатрешна борба: да умрат во нас себичноста, злобата и алчноста, за да воскресне љубовта.
Воскресението како лично искуство
Свети Пајсиј Светогорец дава едноставно, но длабоко објаснување:
„Кога човекот го има Христос во себе, тогаш сè се менува. Дури и тешкотијата станува благослов.“
За светиот, Воскресението не е теорија, туку искуство. Тој велел дека човекот што има доверба во Бога може да се издигне од секое искушение, колку и да е тешко.
Во друга прилика нагласува:
„Надежта во Христос е најголемата сила. Христос ја победи смртта – што се нашите проблеми пред тоа?“
Свети Порфириј Кавсокаливит зборува за Воскресението како состојба на светлина:
„Кога Христос ќе влезе во срцето, тогаш сè се осветлува. Нема темнина.“
За него, Воскресението е присуството на Христос во човекот, кое ги преобразува и најтешките ситуации.
Воскресение од секојдневието и товарите на животот
Современиот живот е исполнет со притисок, анксиозност, финансиски проблеми, болести и психички замор. Многумина се чувствуваат „мртви“ уште пред да умрат. Тука се појавува пораката на Воскресението.
Воскресението е:
-воскресение од очај
-воскресение од болеста на душата
-воскресение од стравот
-воскресение од разочарувањето
-воскресение од неуспесите
Тоа не значи дека проблемите исчезнуваат, туку дека се менува начинот на кој ги доживуваме. Човекот што го живее Воскресението не се крши лесно, бидејќи во себе ја носи сигурноста дека темнината нема последен збор.
Сведоштвото на светогорските старци
За „Вима Ортодоксијас“ зборуваат и старци од Света Гора, кои ја истакнуваат духовната длабочина на воскресенската порака.
Старец Макариј нагласува:
„Воскресението не е само ‘Христос воскресе’. Тоа е ти да воскреснеш од своите страсти. Да простиш, да љубиш, да се смириш. Тука се случува чудото.“
Старец Јосиф вели:
„Човекот што живее без Бог, живее во гроб. Но кога ќе Го внесе Христос во срцето, тогаш гробот се отвора и тој излегува во светлина.“
Овие зборови покажуваат дека Воскресението е секојдневен процес, а не еднократно искуство.
Победа над болката и болеста
Многу светители зборувале за Воскресението дури и во болеста. Свети Пајсиј велел дека болката може да стане благослов кога ќе се соедини со Христос.
Тоа не значи дека човекот не страда, туку дека страдањето добива смисла.
Воскресението не е избавување од болката, туку нејзино преобразување – сила да издржиш, да се надеваш и да продолжиш.
Како да го живееме Воскресението
Светите Отци се согласуваат во едно: Воскресението се живее практично.
-преку молитва
-преку простување
-преку љубов кон ближниот
-преку смирение
-преку доверба во Бога
Не е доволно да се каже „Христос Воскресе“. Потребно е тоа да се живее – да стане начин на живот.
Воскресението како надеж за сите
Во свет исполнет со војни, кризи и неизвесност, пораката на Воскресението е поактуелна од кога било. Тоа не е само религиозен обичај, туку одговор на длабоките човечки прашања.
Човекот што верува во Воскресението:
-не се плаши од иднината
-не очајува
-не ја губи надежта
Зашто знае дека, како што Христос ја победи смртта, така и секоја темнина во животот може да се претвори во светлина.
Воскресението Христово е ветување дека ништо не завршува засекогаш. Секој крај може да стане почеток. Секој пад може да стане воскресение.
И тоа е најголемата вистина на верата:
дека човекот, колку и да падне, може повторно да стане – ако му дозволи на Христос да воскресне во него.
Извор: vimaorthodoxias.gr
