Влеговме во Светата и Голема Четириесетница, во период во кој човекот е повикан преку својот психофизички подвиг да разбере во каква состојба се наоѓа и повторно да го преиспита својот однос со својот Создател – Бог.
Повод за ова ни дава евангелското четиво од првата Недела на постот. Во него гледаме дека Богочовекот Господ го повикал апостолот Филип во Своето дело, а тој пак го повикува својот пријател Натанаил. Но вториот има свои сомнежи, на кои Филип му одговара со зборовите: „дојди и види“ (Јован 1,47).
Натанаил ја послушал оваа покана и дошол кај Исус Христос. Кога се приближил, на прв поглед видел еден човек, како и сите други. И навистина така било, зашто Христос ја примил човечката природа и ја соединил со Својата божествена природа „непроменливо, неслиено и неразделно“, станувајќи совршен човек во сè. Но Натанаил од зборовите на Христос разбрал дека пред себе нема обичен човек, туку Некој кој е Сезнаен. Тој ги знаел минатото, сегашноста и иднината – својство кое ја открива Неговата божествена природа.
Човекот со својот ограничен ум го знае само она што се наоѓа во неговиот простор и што го восприема со своите сетила. Само бескрајниот и вечен Бог знае сè. Така Натанаил, преку сезнаењето на Исус, препознава дека Оној со кого разговара е совршен Бог и совршен човек.
Ова препознавање на Натанаил може да се случи и кај денешниот човек кој се сомнева и се двоуми, ако го послуша гласот на Црквата, која постојано повторува: „дојди и види“. Ако не направи чекор кон Христос, човекот никогаш нема да може да ја најде, да ја познае и да ја живее вистината за Богочовекот Господ.
Ако материјалистот, кој верува само во материјата и го негира постоењето на духот и душата, остане затворен во својот ограничен простор и во рамките на човечкото знаење, тој нема да може да го познае она што се наоѓа надвор од неговиот круг – надвор од човечката наука и философија. Тоа е затоа што разумот и мислата на човекот се ограничени и не можат да го водат надвор од неговите граници на простор и време.
Затоа човекот треба да ги земе крилјата на верата, да се потпре на стапот на верата, како што вели свети Јован Златоуст. Така ќе може да излезе од својот ограничен простор и да стигне до она што е над него, каде што ќе се сретне со Бог Кој се спушта кон човекот. Само кога верата и знаењето ќе се соединат во една сила, таа сила ќе го води човекот кон Богочовекот.
Современиот човек, заробен во своите страсти и во својот егоцентричен свет, верува само во материјата, во парите, во телесното задоволство и во минливата слава, а целосно го игнорира – често и намерно – духовниот свет, кој му го покажува нематеријалниот елемент во него, односно душата.
Телото ќе се распадне и ќе се врати „во она од кое е создадено“. Но душата, која Бог ја вдахнал во човекот – „и му вдахна во лицето здив на животот, и човекот стана жива душа“ (Битие 2,7) – нема да се врати во прав, бидејќи е бесмртна и ќе живее вечно во духовниот свет.
Додека човекот останува затворен во својот сопствен простор, не може да проникне во духовната реалност на душата. Дури и ако ги изучува философите и мислителите и се води според нив, тој не може да ја надмине материјалната реалност и својата внатрешна вознемиреност. И философите се луѓе со ограничен ум, кои ниту „дошле“ кај Исус, ниту „виделе“ Богочовекот Господ, па затоа не можеле да ја познаат вечната откриена Вистина.
Местото каде што човекот треба да дојде и да види е Христос и Неговото Тајно Тело – Православната Црква. Потребно е материјалистот и секој човек што се сомнева во постоењето на Бога и духовниот свет да дојде во просторот на Православната Црква.
Таму ќе ја доживее спасоносната покајност, возвишувачкото смирение и светотаинскиот живот, и на тој начин ќе ја прими благодатта на Светиот Дух. Тогаш ќе му се откријат тајните што му се открија на Натанаил. Ќе му се открие Оној во Кого се сомневал. И ќе го чуе со неизречените воздишки на своето срце Оној во Кого не верувал како му говори:
„Јас сум твојот Создател и твојот Бог и твојот Отец, со Кого треба да бидеш во заедница, за да можеш да живееш со внатрешен мир и љубов.“
Извор: https://www.vimaorthodoxias.gr
