По нападот врз француска монахиња во близина на Стариот град, Обединетите нации повикаа на заштита на христијанските аџии, свештенството, палестинските христијани и светите места во градот свет за трите монотеистички религии
ЕРУСАЛИМ / ЊУЈОРК – Обединетите нации изразија длабока загриженост поради новиот бран насилство и вознемирувања насочени кон христијаните во Источен Ерусалим и Светата Земја, откако нападот врз француска католичка монахиња повторно го отвори прашањето за безбедноста на христијанското присуство во градот.
На 4 мај, Високиот претставник на United Nations Alliance of Civilizations и специјален пратеник на ОН за борба против исламофобијата, Мигел Анхел Моратинос, објави официјална изјава во која изрази загриженост поради „инциденти на насилство и вознемирување“ насочени кон христијаните во Источен Ерусалим, вклучувајќи го и неодамнешниот напад врз монахињата. Во соопштението се нагласува дека безбедноста, достоинството, слободата на богослужба и светоста на религиозните места мора целосно да бидат почитувани и заштитени.
Поводот за реакцијата беше нападот што се случи во близина на Гробот на цар Давид, надвор од Сионската порта, во јужниот дел на Стариот град. Израелската полиција соопшти дека уапсила 36-годишен маж, снимен како ја напаѓа монахињата, при што случајот се третира како напад со расна или верска мотивација. Монахињата е истражувач во Француската библиска и археолошка школа во Ерусалим, а директорот на школата, отец Оливие Покијон, го оцени нападот како чин на секташко насилство.
Снимката од нападот, која брзо се прошири во јавноста, предизвика силни реакции затоа што не беше доживеана како изолиран инцидент. Во Ерусалим, христијанските свештеници и верници веќе подолго време предупредуваат на навреди, плукање, вандализам и физички напади, особено врз клирици и монаштво кои се лесно препознатливи по својата облека и христијански симболи. Associated Press наведува дека религиски групи документирале пораст на вознемирувања и насилство врз христијански аџии, свештеници и палестински христијани, често од ултраортодоксни ученици од јешиви.
UNAOC во својата изјава предупреди дека ваквите дејства го поткопуваат соживотот во град што е свет за јудаизмот, христијанството и исламот. Моратинос оцени дека пријавениот раст на напади, плукање и вознемирување врз христијански аџии, клирици и палестински христијански жители претставува удар врз кревката ткаенина на Ерусалим, каде меѓурелигиското почитување е услов за мир.
Податоците на Rossing Center, ерусалимска организација за меѓурелигиски дијалог, ја потврдуваат сериозноста на трендот. Во својот годишен извештај за 2025 година, објавен и претставен во март 2026 година, центарот анализира вознемирувања и насилство врз христијанските заедници во Израел и Источен Ерусалим, предупредувајќи дека тие се соочуваат со ескалирачка нетрпеливост веќе со години.
Според податоците пренесени од The Times of Israel, во текот на 2025 година Rossing Center забележал 61 физички напад, меѓу кои плукање, употреба на бибер-спреј и удари, како и 28 случаи на вербално вознемирување и 52 случаи на оштетување или сквернавење на црковен имот. Свештеници во Ерусалим сведочат дека инцидентите што некогаш биле ретки во последните години станале речиси секојдневно искуство.
Грчко-православниот архиепископ Аталлах Хана од Ерусалим исто така го осуди нападот врз монахињата, предупредувајќи дека тој се случува во атмосфера на сè почести повреди против христијанските институции во градот. Тој оцени дека ваквите напади повеќе не можат да се гледаат како изолирани настани, туку како повторувачка шема што ја загрозува иднината на историското христијанско присуство во Светата Земја.
За христијанските заедници, прашањето не е само безбедносно, туку и егзистенцијално. Во Ерусалим и Светата Земја, христијаните не се само чувари на светилишта, туку живи заедници со вековна духовна, културна и семејна врска со градот. Кога свештеници, монаси, монахињи, аџии и локални верници се изложени на понижување и насилство, се загрозува не само нивната лична безбедност, туку и самиот мултирелигиски карактер на Ерусалим.
Инцидентите имаат и поширока дипломатска тежина. Ерусалим е центар на светското христијанско внимание, место кон кое се свртени Православната Црква, Католичката Црква, Ерменската апостолска традиција, протестантските заедници и милиони верници низ светот. Затоа секој напад врз христијански клирик или свето место брзо станува меѓународно прашање и создава притисок врз израелските власти да покажат дека слободата на богослужба и пристапот до светите места не се само декларативно заштитени.
Израелската полиција во случајот со нападот врз монахињата реагираше со апсење на осомничениот и соопшти дека останува посветена на заштитата на сите заедници и на одговорноста за насилство во град свет за три религии. Но дел од христијанските претставници и активисти предупредуваат дека проблемот не е само во реакцијата по инцидентите, туку во недоволната превенција, слабата правна разврска и чувството дека дел од сторителите не се соочуваат со доволно сериозни последици.
Во таква атмосфера, апелот на ОН претставува дипломатски сигнал дека состојбата со христијаните во Ерусалим повеќе не е локално прашање. Тој бара одговорност, воздржаност и заштита на светите места, но и пошироко признавање дека малите секојдневни понижувања — плукање, навреди, графити, сквернавење и закани — можат да прераснат во трајна несигурност и иселување.
Ерусалим со векови ја носи тежината на град во кој се допираат молитвите, историските рани и политичките претензии на три религии. Токму затоа нападите врз христијаните не можат да се третираат како маргинални инциденти. Тие ја допираат самата иднина на градот: дали ќе остане простор на живо религиско присуство и соживот, или ќе се претвори во место каде светите камења ќе бидат заштитени, а живите заедници ќе се чувствуваат сè понебезбедно. Најновиот апел на UNAOC затоа ја поставува суштинската порака: заштитата на Ерусалим не значи само заштита на храмови, ѕидови и светилишта, туку и заштита на луѓето што се молат, служат и живеат во нивната сенка. Без христијанските заедници, Ерусалим би изгубил дел од својот жив духовен идентитет, а со тоа и дел од својата универзална мисија како град на верата.
