По изборот и востоличувањето на новиот Католикос-Патријарх на сета Грузија, Шио III, до Грузиската православна црква пристигнаа повеќе честитки од православни поглавари, црковни претставници и дипломатски кругови. Шио III беше избран на 11 мај во Тбилиси, а следниот ден беше востоличен во историската катедрала Светицховели во Мцхета. Според грузиски и меѓународни извори, тој доби 22 гласа од 39 архијереи со право на глас, додека неговите противкандидати, митрополитите Јов и Григориј, добија 9, односно 7 гласа; еден глас бил поништен.
Меѓу првите честитки беше онаа на патријархот Московски и на сета Русија, Кирил. Во својата порака тој изрази „пасхална радост“ по повод изборот на новиот грузиски првојерарх и ја нагласи историската и духовната близина меѓу Руската и Грузиската православна црква. Особено значајна е неговата желба да продолжат „традициите на братско општење“ воспоставени од претходниците на новиот патријарх, особено од блаженоупокоениот Илија II.
Токму оваа честитка, сепак, има и поширок црковно-политички контекст. Неколку дена пред изборот, патријархот Кирил јавно зборуваше за украинското прашање и за „интервенцијата на Фанар“ во Украина, изразувајќи надеж дека новиот грузиски патријарх нема да ја промени досегашната позиција на Грузиската црква околу признавањето на Православната црква на Украина. Orthodox Times оцени дека тоа претставува директна и груба интервенција во чувствителен момент пред изборот на нов поглавар на друга помесна Црква.
Романскиот патријарх Даниил испрати формално, но многу коректно црковно писмо, во кое го ослови Шио III со целата негова титула: Архиепископ на Мцхета и Тбилиси, Митрополит на Бичвинта и Цхум-Абхазија и Католикос-Патријарх на сета Грузија. Ова е важно, бидејќи споменувањето на Бичвинта и Абхазија ја следи грузиската црковна титулатура и индиректно го потврдува историско-канонскиот опсег на грузискиот патријаршиски престол, без да влегува во политички спор. Романскиот патријарх му посака „многу духовни достигнувања“ во новата мисија и Божја помош во пастирската и мисионерската дејност.
Српскиот патријарх Порфириј испрати посебно свечена и богословски богата честитка. Тој порача дека Црквата на Свети Сава се радува што „сестринската Црква на Грузија“ добила нов архипастир и првојерарх. Патријархот Порфириј го нарече изборот на Шио III на „светиот и древен престол на грузиските патријарси“ израз на Божјата волја и изрази надеж дека новиот патријарх ќе биде достоен наследник на Илија II и на духовните великани на Грузиската црква.
Архиепископот Албански Јован, исто така, испрати братска порака. Тој го поздрави изборот на Шио III како 142. Католикос-Патријарх на сета Грузија и истакна дека новиот грузиски поглавар ќе има задача да го води својот народ кон духовен напредок, а истовремено да ја зајакнува „единството на Православието“ и неговото сведоштво во современиот страдален свет. Оваа формулација е внимателна: не влегува во спорот Москва–Фанар, но јасно го нагласува единството како приоритет.
Особено интересна е честитката на митрополитот Киевски и на цела Украина, Епифаниј, поглавар на Православната црква на Украина. Грузиската православна црква досега не ја признала автокефалноста на Православната црква на Украина, па самата честитка има дипломатска тежина. Епифаниј го поздрави изборот на Шио III, го пофали наследството на Илија II и му посака на новиот грузиски патријарх мудрост, духовна сила и Божја помош во водењето на Грузиската црква „по патот на вистината, љубовта и мирот“.
Честитка испрати и митрополитот Тихон од Православната црква во Америка. Тој ја истакна древната апостолска традиција на Грузиската црква, нејзиното сведоштво низ вековите на искушенија и издржливост, како и значењето на патријархот Илија II за целиот православен свет. Во пораката нема политички тон, туку класична црковна желба за продолжување и зајакнување на братските односи меѓу двете Цркви.
Честитка до новоизбраниот грузиски патријарх испрати и Црквата на Грција. Архиепископот Атински и на цела Грција, г. Јероним, од името на јерархијата, свештениот клир и верниот народ на Грчката црква, упати официјално синодско писмо до новиот Архиепископ на Мцхета и Тбилиси и Католикос-Патријарх на сета Грузија, Шио III. Во пораката му посака здравје, духовна сила, просветление и Божја поткрепа во извршувањето на неговата висока мисија, за да биде достоен продолжител на древното црковно предание на Грузиската црква, пасејќи го доверениот Божји народ со расудување, отечки дух и жртвена љубов. Особено е значајно што во честитката се изразува увереност дека односите на љубов и соработка меѓу двете сестрински Православни Цркви ќе продолжат да се развиваат и зајакнуваат „во врската на мирот“, во полза на сеправославното сведоштво. Формулацијата е внимателна, класично синодска и без отворена геополитичка порака; сепак, нагласувањето на „сеправославното сведоштво“ може да се чита како суптилен повик новиот грузиски патријарх да ја зачува рамнотежата и единството во поширокиот православен свет.
Од Ватикан, пак, честитка упати кардиналот Курт Кох, префект на Дикастеријата за унапредување на христијанското единство. Тој го нагласи древното духовно наследство на Грузиската црква и изрази надеж дека службата на новиот патријарх ќе ги зајакне врските на пријателство и братски дијалог меѓу Црквите. Ова е очекувано ватиканска формулација: љубезна, екуменска и насочена кон дијалог.
Аналитички гледано, најсилната порака се чита во московската линија. Патријархот Кирил во честитката зборува за древна блискост и продолжување на традициите од времето на Илија II, но претходно јасно стави до знаење дека Москва очекува Грузија да не ја признае Православната црква на Украина. Затоа неговата честитка не е само братски поздрав, туку и дипломатски сигнал: Москва сака новиот грузиски патријарх да ја задржи досегашната воздржана, односно непризнавачка позиција кон украинската автокефалија.
Од друга страна, честитката на Епифаниј е тивок обид за отворање врата. Таа не бара ништо директно, не полемизира со Москва, но самото обраќање до новиот грузиски патријарх е порака дека Киев сака контакт, почитување и можеби постепено омекнување на позицијата на Грузиската црква.
Честитките на Србија, Романија, Албанија и Америка се многу повнимателни. Кај нив нема отворена геополитичка порака, туку нагласување на апостолското наследство на Грузија, континуитетот со Илија II, единството на Православието и духовната стабилност. Сепак, кај Романија е забележлива прецизната употреба на целата грузиска титула, вклучително и Абхазија, што за Тбилиси е чувствителна и важна симболика.
На крајот, може да се каже дека изборот на Шио III не е само внатрешен настан за Грузиската православна црква. Тој веднаш стана точка во пошироката православна дипломатија: Москва очекува продолжување на старата линија, Киев се надева на отвореност, Романија и Србија испраќаат класична братска поддршка, а Ватикан го гледа моментот како можност за дијалог. Зад свечените пасхални зборови, затоа, се чита едно поголемо прашање: дали новиот грузиски патријарх ќе ја задржи внимателната рамнотежа од времето на Илија II, или со текот на времето ќе внесе нов тон во односите на Грузиската црква со Москва, Фанар и Киев.
