Патријархот Илија II одигра клучна и историски значајна улога во обидот за спречување на масовно крвопролевање за време на драматичните настани во април 1989 година, кога Грузија се наоѓаше на раб на сериозен судир со советската власт.
Позадина: народ на улица против советската власт
Во пролетта 1989 година, илјадници граѓани излегоа на улиците на Тбилиси со јасни барања: независност од Советскиот Сојуз, заштита на националниот идентитет и отпор кон централната советска власт. Протестите беа концентрирани пред парламентот, каде што атмосферата стануваше сè понапната.
Клучниот момент: апел за спас на животи
На 8 април 1989 година, во пресрет на најавената интервенција на советските сили, Патријархот Илија II лично се појави меѓу народот и упати повик демонстрантите мирно да се разотидат, да избегнат директен судир со војската и да ги зачуваат сопствените животи, предупредувајќи дека употребата на сила е неизбежна.
Ноќта на трагедијата
И покрај повикот, дел од демонстрантите останаа на плоштадот. Во раните утрински часови на 9 април 1989 година, советските сили започнаа насилна интервенција, настан познат како „Тбилисиската трагедија“, при што загинаа 21 цивил, стотици беа повредени, а десетици беа затруени од употребени хемиски средства.
Улогата на Патријархот
Иако трагедијата не беше целосно избегната, сведоштва од тој период укажуваат дека дел од луѓето го послушале неговиот повик и се повлекле, со што бројот на жртви бил значително намален, а неговиот авторитет спречил поголема ескалација.
По трагедијата
По настаните, Патријархот Илија II служеше молебени за жртвите, повикуваше на смиреност и национално единство и остана духовен столб на нацијата во турбулентниот период што следеше.
Поука од 1989 година
Денес, Илија II се памети не само како црковен водач, туку и како фигура која во критичен момент се обидела да спречи уште поголема трагедија и да го зачува мирот меѓу народот.
