Во колумна објавена за Дојче Веле, Кица Колбе размислува за наследството на Светите Кирил и Методиј и за начинот на кој современите православни народи го толкуваат нивното дело. Според авторката, мисијата на солунските браќа не може да се сведе на современи национални рамки, бидејќи нивното дело имало пошироко духовно и универзално значење.
Колбе посочува дека Светите Кирил и Методиј биле водени од евангелската задача за ширење на христијанската вера и создавање услови словенските народи да го разберат христијанското учење на свој јазик. Според неа, нивната дејност претставувала служба кон верата и кон луѓето, а не проект заснован врз современи национални идеи.
Во текстот се отвора прашањето за влијанието на националните наративи врз православниот свет, како и за историските процеси што довеле до појава на национални цркви поврзани со создавањето на модерните држави. Авторката предупредува дека честопати наследството на светителите се толкува низ призма на современи политички и национални интереси.
Колумната ги проблематизира и историските спорови околу идентитетот, јазикот и културното наследство на Балканот, поставувајќи прашање дали православните народи можат заеднички да го чествуваат делото на Светите Кирил и Методиј како универзално духовно наследство.
Според Колбе, вистинската големина на нивното дело лежи во описменувањето, евангелизацијата и отворањето простор различни народи да ја примат христијанската порака на разбирлив јазик. Таа заклучува дека ова наследство има потенцијал да обединува, наместо да биде причина за нови поделби.
Извор: Дојче Веле – колумна на Кица Колбе
Оригиналната колумна „Светите Кирил и Методиј и ние, православните христијани“ може да се прочита на: Дојче Веле
