Во зелената област Апикија на островот Андрос, на само неколку километри од главниот град Хора, се наоѓа едно од најзначајните православни светилишта во Грција.
Светиот манастир „Света Марина“ не е само историски манастир со речиси седумвековна историја, туку и место каде што секоја година илјадници луѓе ги принесуваат својата вера, надеж и болка, барајќи ја помошта на чудотворната великомаченичка.
Историјата на манастирот започнува во 1325 година и продолжува до денес со непрекинато присуство, потресни сведоштва и единствен духовен печат.
Чудотворното основање на манастирот
Според преданието, Света Марина чудесно му се јавила на еден постар подвижник кој живеел во областа Литрес на Андрос. Таа му кажала да ја побара нејзината скриена икона во процеп на една карпа.
Подвижникот верно ги следел нејзините зборови и навистина ја пронашол иконата на местото што му го покажала светителката.
Настанот бил прифатен како божествен знак, а набргу потоа започнала изградбата на манастирот, кој со текот на времето прераснал во значаен духовен центар на Кикладските Острови.
Уште од првите години од своето постоење, манастирот бил место на молитва и монашки подвиг, привлекувајќи верници од многу острови во Егејското Море.
Пиратските напади и големата обнова
Историјата на манастирот не била лесна. Во текот на 16 век тој претрпел три разорни напади од пирати, кои го ограбиле и го запалиле манастирот.
И покрај сето тоа, верата на монасите не ослабнала.
Одлучувачки бил придонесот на јеромонахот Софрониј, кој го продал и својот личен имот на Пелопонез за да може да го обнови манастирот.
Благодарение на неговите напори, манастирот бил преобразен во женски манастир, во кој живееле околу сто монахињи. Во тој период манастирот доживеал голем духовен и монашки подем.
Затворањето и спасувањето на чудотворната икона
Во 1833 година, со кралски указ со кој било предвидено затворање на стотици манастири низ Грција, престанал да функционира и манастирот „Света Марина“.
Чудотворната икона на светителката била пренесена и чувана во храмот „Пресвета Богородица“ во Хора на Андрос, каде што останала повеќе од 140 години.
Иако манастирот бил напуштен и постепено пропаѓал, почитта на жителите кон Света Марина никогаш не згаснала.
Повторното раѓање на „домот“ на светителката
Во 1975 година била отворена нова страница во историјата на манастирот.
Тогашниот митрополит на Сирос, Доротеј, ги посетил урнатините и побарал од својот ѓакон, подоцнежниот архимандрит Кипријан Химонас, да ја преземе обновата на манастирот.
Според сведоштвата зачувани во манастирското предание, отец Кипријан во почетокот се двоумел. Меѓутоа, истата ноќ ја видел Света Марина, која побарала од него да се врати во нејзиниот дом и повторно да го оживее.
Од тој момент започнал вистински подвиг. Со голем труд, лични жртви, прилози од верниците и неуморна работа, напуштениот манастир повторно бил преобразен во живо место на поклонение.
Во 1976 година, по 146 години отсуство, чудотворната икона на Света Марина била вратена на своето првобитно место.
Потресните сведоштва на верниците
Славата на Света Марина од Андрос се проширила низ цела Грција и во странство, пред сè преку сведоштвата на луѓето кои веруваат дека ја доживеале нејзината чудотворна помош.
Особено познат станал случајот со едно мало дете од Кипар, чие исцелување било припишано на застапништвото на светителката.
Оттогаш, во манастирот почнале да пристигнуваат илјадници поклоненици од Кипар, Русија, Романија, Соединетите Американски Држави, Австралија и од многу други земји.
Во манастирот се чуваат стотици писма и лични сведоштва на луѓе кои зборуваат за исцелувања, заштита од опасности, решенија на тешки семејни проблеми и помош во периоди на големи искушенија.
За верниците, Света Марина останува живо присуство кое продолжува да им помага на оние што ја повикуваат со вера.
Светата вода и посебниот благослов на манастирот
Посебно место во светилиштето зазема светата вода на Света Марина.
Според манастирското предание, местото на изворот исто така чудесно му било покажано на отец Кипријан за време на обновата на манастирот, сведочи еден од монасите.
Илјадници посетители пијат од светата вода или ја носат во своите домови, сметајќи ја за благослов и извор на духовна сила.
Манастирот до денес ја зачувува атмосферата на мир, молитва и гостопримство, која ги допира дури и оние што го посетуваат првпат.
Големиот празник на 17 јули
Секоја година, на 17 јули, кога се празнува споменот на Света Марина, Андрос станува центар на една од најголемите верски прослави во Егејското Море.
Илјадници поклоненици се искачуваат до манастирот за да се поклонат пред чудотворната икона, да учествуваат во богослужбите и да ги исполнат своите завети.
Многумина го минуваат целиот пат пеш, како знак на благодарност или молитвена молба кон светителката.
Глетката на безбројните свеќи, молитвите и трогнатите лица ја покажува посебната врска што со генерации се создавала меѓу манастирот и верниците.
Едно од најголемите православни светилишта
Денес, Светиот манастир „Света Марина“ несомнено претставува едно од најзначајните места на поклонение во Грција.
Посетителите не ги трогнува само неговата седумвековна историја или архитектонската убавина, туку пред сè чувството дека манастирот и понатаму останува жив „дом“ на светителката, во кој верата продолжува да раѓа надеж.
Опкружен со зелените предели на Андрос, манастирот останува значаен духовен центар на Православието – место каде што традицијата, историјата, молитвата и личните сведоштва се соединуваат во едно единствено поклонение кое остава неизбришлива трага во срцето на секој посетител.
Текстот е пренесен според оригиналната вест и нејзините историски и духовни наводи.
Извор: vimaorthodoxias.gr
