Провокативната облека, која ѓаволот преку своите орудија – светот и нашиот егоизам – ја наметна во нашето време, го загадува окото, нашиот поглед, а потоа и помислата, срцето и желбата.
Сите знаете колку голема вредност има за нашето осветување и спасение внатрешната чистота, односно чистотата на срцето. Нашиот Господ Исус Христос, преку Своето учење, им ја откри на учениците, а преку нив и на целиот свет низ сите векови, потребата од чување на чистотата на внатрешниот човек од помислите и желбите.
„Од срцето“, рече Господ, „излегуваат лоши помисли, убиства, прељуба, блудства, кражби, лажни сведоштва и хули“ (Мат. 15, 18–19).
Внатрешноста на човекот се загадува преку нечистото око. „Ако твоето око е зло, целото тело ќе ти биде темно“ (Мат. 6, 23), рече Господ.
Провокативната облека, која денес се наметнува од духот на светот и суетата, го загадува погледот и преку него се раѓа нечистата помисла, а потоа и желбата во срцето. Денес, драги мои, веќе не се работи само за непристојна облека – денес сме сведоци на целосна голотија, на покажување на голото тело и на целосно непослушание кон Божјата волја.
Пред падот, прародителите биле голи, затоа што поради нивната безгрешност и невиност биле облечени во нетлената облека на Божјата благодат.
Но по непослушноста, падот и гревот, човекот ги облекол „кожните облеки“, односно телесниот начин на размислување и стариот човек, и бил принуден да бара облека. Оттогаш голотијата на телото предизвикува и соблазнува.
Во исто време, Господ во Својата голема љубов му подарил на човекот спасоносен дар – добродетелта на срамот и скромноста.
„Убав цвет е срамот“, вели свети Григориј Богослов.
„Бог ја всади срамежливоста во нашата природа“, поучува свети Јован Златоуст.
Поради срамежливоста, мажот или жената можат, ако сакаат, да се облекуваат скромно, да се чуваат од страстите и да не ги соблазнуваат ближните.
За да процвета срамежливоста, потребни се воспитување, духовна грижа, внимателност кон себе, послушност кон Божјата волја и духовен живот.
Денес, за жал, многумина – особено жени – го презираат Божјото слово и ја отфрлаат скромноста, па се облекуваат провокативно. Така предизвикуваат, грешат и ги соблазнуваат другите, водeјќи многу души кон пропаст.
Не треба да се негира дека постои опасност од соблазна и духовна загуба поради провокативната облека. Дури и пророкот и цар Давид паднал поради невнимателен поглед, а свети Мартинијан, кој бил како земен ангел, бил искушан од сатанската провокација на една жена.
Современиот разголенизам соблазнува дури и мртви! Секојдневно христијани – особено млади луѓе – паѓаат во искушение поради провокацијата на голото тело, ја губат чистотата, се распаѓаат семејства и се рануваат души.
Поради сето ова, како епископ и духовен отец кој го посакува вашата спасение и се моли за него, ве молам и ве повикувам: слушнете го Божјиот глас, ослободете се од ропството на светот и од лажното божество на модата.
Облечете се во скромност и срамежливост. Отфрлете ја непристојната и провокативна облека. Телото е храм на Светиот Дух – да не го понижуваме во предмет на телесна страст, туку да го почитуваме.
Мајки, давајте пример на скромна облека. Учете ги вашите ќерки да се почитуваат себеси, да имаат срам и љубов кон добродетелите. Најубавата облека за една млада девојка се добродетелите.
Особено почитувајте го светиот храм. Не влегувајте во црквите и манастирите со провокативна облека. Не го претворајте храмот, при венчавки и крштевки, во место на разголеност и соблазна. Не пристапувајте кон Светиот Путир без скромност.
Драги мои, во свет на духовно распаѓање, провокации и пад, да останеме цврсти, непоколебливи и послушни на Божјата волја. Скромната облека е култура, а не застареност.
Да се трудиме сите за враќање на скромноста и да ја спречиме навредата и комерцијализацијата на човечкото тело, особено на жената. Да се бориме за чистотата на телото и срцето.
Само така ќе се спаси младината, ќе се изградат вистински семејства и ќе се движиме кон осветување.
Благодарам за разбирањето и ви посакувам Господ да ви дарува секое добро.
Блаженоупокоениот митрополит на Етолија и Акарнанија, Козма
(„Православен печат“, 8 август 2008)
