Во последните години се зголемува интересот за темата на „крајот на светот“ — особено кога има пандемии, војни или природни катастрофи. Свештеник од Православната Црква во Саскатун предупредува дека прекумерното занимавање со оваа тема често ја одвлекува верата од нејзината вистинска суштина.
„Ние не сме повикани да го пресметуваме крајот на времето, туку да живееме во покајание и љубов секој ден,“ — стои во текстот.
Авторот потсетува дека низ историјата секоја генерација мислела дека живее во последните денови. Но Христос јасно рекол:
„За тој ден и час никој не знае, ниту ангелите на небото, ниту Синот, туку само Отецот.“
Што значи „Откровение“ во православното предание
Книгата на Откровението не е апокалиптички хорор-филм, туку литургиски текст исполнет со симболи што го претставуваат духовниот подвиг на Црквата и конечната победа на Христос. Таа не треба да се чита како буквален опис на идни настани, туку како икона на духовната реалност што постои и денес.
„Откровението е книга на надеж, не на страв. Таа ја прикажува борбата меѓу доброто и злото, но завршува со славна победа на Агнецот,“ — се вели во статијата.
Зошто православието избегнува „крајно-временски“ шпекулации
Според православното учење, обидите да се дешифрира секој симбол од Откровението и да се поврзе со политички или научни настани се опасна заблуда што доведува до страв и збунетост.
Во Православната традиција, секоја Литургија е предвкус на Царството Божјо, затоа за верниците „крајот на светот“ не е нешто што треба да го чекаат со ужас, туку како вечно присуство на Христос што веќе започнува во Евхаристијата.
„За православните, најдобриот начин да се подготвиме за крајот е да живееме секој ден како да е последен – со вера, љубов и молитва,“ — додава авторот.
Односот со западните учења
Во текстот се наведува дека многу популарни идеи за „rapture“, „голема неволја“ и „милениум“ не потекнуваат од православната вера, туку од протестантските толкувања на 19 век.
Таквиот пристап ја заменува духовната длабочина на Откровението со страшливи сценарија и политички предвидувања.
„Кога православните зборуваат за Второто доаѓање, тоа не е повод за страв, туку за радост — зошто Христос доаѓа да го преобрази светот, не да го уништи.“
Заклучок
Православното христијанство не ја негира реалноста на крајот на времето, но ја одбива паниката и сензационализмот. Наместо да се занимава со предвидувања, верникот е повикан да учествува во Литургијата, да се моли, да простува и да се менува.
Откровението е книга на надеж, преобразување и вечна љубов, а не на страв.
Извор: https://orthodoxsaskatoon.com/…/the-end-times-and-the…/
