Во неделата, 26 октомври, во Букурешт се одржа историски и возвишен чин — осветувањето на мозаиците во Националната катедрала „Спасение на народот“, најголемиот православен храм во светот.
Свештениот чин го предводеа Вселенскиот Патријарх г.г. Вартоломеј I и Патријархот на Романија г.г. Даниил, во сослужение со повеќе од шеесет архиереи, седумдесет свештеници и дванаесет ѓакони. Илјадници верници се собраа пред светиот храм за да го проследат овој историски момент на благодат и духовно единство.
Молитвено единство и сведоштво на верата
Под блесокот на златните мозаици, симбол на воскресението и вечната слава Христова, двата патријарха ја вознесоа заедничката молитва за единство на Црквата и благослов за целиот романски народ.
„Оваа катедрала не е само здание од камен и злато — таа е икона на верата и љубовта на еден народ кон Бога,“ — истакна патријархот Даниил во своето слово.
Вселенскиот Патријарх Вартоломеј ја нарече катедралата „жив сведок на благодатта Божја и духовна врска меѓу Цариград и Букурешт“, додавајќи дека „светлите мозаици се како молитви впишани во ѕидовите на времето“.
Симбол на духовно и национално единство
Катедралата на Спасението на народот — издигната како симбол на верата, уметноста и идентитетот — е едно од највеличествените дела на современото православие.
Со внатрешна декорација од над 25.000 квадратни метри мозаици, храмот претставува вистинска икона на небесната убавина, украсена со сцени од Евангелието и ликови на светии од целиот православен свет.
Изградбата започна во 2007 година, а катедралата денес претставува симбол на духовната зрелост и на културното наследство на романски народ.
Историски контекст
Осветувањето на мозаиците се совпадна со 140-годишнината од автокефалноста на Романската православна црква и 100 години од нејзиното воздигнување во Патријаршија — јубилеи што го нагласуваат континуитетот на верата и живото присуство на Црквата во историјата на народот.
Завршна молитва
На крајот од свеченоста, двајцата патријарси ги повикаа верниците да останат во љубов, во мир и во постојана молитва, сведочејќи дека вистинскиот храм Божји не се гради само од камен, туку во срцето на секој човек што го носи Христа во себе.
Извор: Basilica.ro
