Украинскиот свештеник го напушти храмот во Свети Влас по бунтот на бугарските парохијани
Украинскиот свештеник Владислав Баранов, кој бил назначен за втор свештеник во храмот „Свети Атанасиј“ во Свети Влас, поднел молба да биде ослободен од служењето во овој храм, за да не создава тензии меѓу локалните жители.
Ова денеска го соопштил Сливенскиот митрополит Арсениј за време на средбата со градоначалникот Иван Николов, членовите на црковниот одбор на храмот и верници.
До ваквата ситуација дошло по бунтот на парохијаните за кои се грижел свештеникот Димитар Илиев. Тие изјавиле дека не сакаат Украинец да биде втор свештеник во храмот.
Меѓу нивните аргументи било и тврдењето дека новиот свештеник и Украинците што доаѓале во црквата биле „различни“. Тие се причестувале на секоја Литургија, додека нивниот бугарски свештеник ги учел дека редовното причестување е опасно. Освен тоа, гостите застанувале да пеат на местото на локалните парохијани и слично.
Парохијаните барале храмот „да остане бугарски“, како што, според нивните зборови, им бил „оставен во наследство од нивните предци“.
По ваквиот развој на настаните, бугарскиот свештеник останува единствен свештеник и старешина на храмот. Неговите парохијани објавиле дека се многу среќни поради тоа и дека го откажуваат протестот против украинскиот свештеник, кој бил планиран за в недела.
Наместо протест, заедно со својот духовен наставник, тие „ќе запалат свеќа за здравјето и успехот на Бугарија“.
Неколку дена претходно, Сливенскиот митрополит Арсениј ја образложил својата одлука да ги назначи украинските свештеници, кои бегаат од војната, во својата епархија, повикувајќи се на христијанската должност да им се укаже гостопримство на бегалците.
Митрополитот истакнал дека тоа е еден од критериумите што Господ Исус Христос ни ги посочува и според кои ќе ни суди на Страшниот суд.
„Никогаш да не заборавиме: кога ја затвораме вратата пред оној што страда, ја затвораме вратата пред Самиот Христос“, се наведува во неговото послание.
Храмот „Свети Атанасиј“ во Свети Влас бил изграден во 1864 година, кога поголемиот дел од жителите на местото биле Грци.
По 1920 година, локалното грчко население се преселило во Западна Тракија, во Грција, а во селото се населиле бугарски бегалци од Солунскиот и Ѓумурџинскиот крај, како и од Мала Азија.
Извор: https://dveri.bg/
