Во претежно христијанските населени места Марџајун и блиската Клеја, во јужен Либан, секојдневниот живот продолжува во сенката на војната што разурна голем број околни шиитски села за време на повеќемесечните судири меѓу Израел и Хезболах.
Иако двете населени места во голема мера го избегнале масовното уништување забележано во други делови долж границата, нивните жители и натаму се опкружени со села на кои се видливи последиците од воздушните напади, гранатирањата и копнените борби.
Марџајун и Клеја, во кои живеат по околу 2.000 до 2.500 жители, денес претставуваат мали подрачја на релативна стабилност во регион што и натаму се соочува со последиците од конфликтот.
Жителите се собираат на молитва во храмовите, од кои некои биле оштетени во борбите, децата продолжуваат да посетуваат училиште, овчарите ги водат стадата по тивките патишта, а семејствата настојуваат да го зачуваат вообичаениот ритам на живот.
Сепак, секојдневието останува тешко. Прекините во снабдувањето со електрична енергија и вода се чести, економската состојба е влошена, а пристапот до специјализирана медицинска помош е ограничен и неретко бара долги патувања.
Во Марџајун, грчкиот православен храм „Свети Ѓорѓи“ бил оштетен за време на прекуграничното гранатирање, при што била уништена и неговата камбана. И покрај тоа, верниците продолжуваат да се собираат на молитва.
Свештеникот Филип Хабиб Окла служи во храмот и останува со својата заедница, која се обидува да го зачува духовниот и општествениот живот во услови на неизвесност.
Во Клеја, децата ја ѕвонат камбаната на храмот „Свети Ѓорѓи“, учениците посетуваат настава, а жителите примаат донирана помош наменета за локалните семејства.
Сцените од овие две места покажуваат живот што продолжува и покрај последиците од војната: луѓе што палат свеќи, жени што се молат, земјоделци што ги обработуваат своите имоти и семејства што се трудат да го зачуваат чувството на нормалност.
Старите камени куќи, оштетените објекти и празните улици сведочат за неизвесноста што владее долж јужната граница на Либан. Но истовремено, продолжувањето на богослужбениот, училишниот и семејниот живот сведочи и за решителноста на христијанските заедници да останат и да опстојат на своите огништа.
Извор: https://apnews.com/
