Православната болница на Црквата на Албанија во Тирана е еден од најсовремените дијагностички и терапевтски центри во Албанија. Неодамна, во присуство на Архиепископот Јован, хирургот Спирос Прифти ја презеде должноста како нејзин нов директор.
Една од првите иницијативи што ги започна блаженоупокоениот Архиепископ Анастасиј на Албанија, веднаш откако застана на чело на Автокефалната Православна Црква на Албанија, беше создавањето на инфраструктура за медицинска грижа за Албанците – православни и неправославни. Тој ги отвори вратите на својата душа кон Христа и кон ближниот.
Во 1994 година Анастасиј ја основа првата православна клиника во Тирана – „Свети Лука“, која во 1999 година прерасна во современ православен дијагностички центар „Евангелизмос“.
Оттогаш таму се прегледани повеќе од еден и пол милион луѓе, без разлика на вера или националност, а месечната посетеност денес изнесува околу 6.000 лица.
Говорејќи на воведувањето во должност на новиот директор, Архиепископот Јован на Албанија, меѓу другото, истакна: „Човекот е психосоматско битие, што значи дека има и тело и душа, и грижата само за едната страна го изопачува човекот. Добрите свештеници и добрите лекари го гледаат човекот како целина. Затоа лекарската професија е повикување, исто како и свештенството.“
Тој додаде: „Меѓу најомилените светии во Црквата се Бессребрениците. Кои беа Бессребрениците? Постојано ги славиме. Тие беа лекари кои работеа без награда. Едноставно им служеа на болните. Ние не бараме тоа – работа без плата; човекот треба и да живее. Но она што често не го сакаме е алчноста, зашто алчноста нема крај. Несомнено ќе има потреби, како и за секој човек во секоја област. Лекарот исто така има потреби, и секоја работа се плаќа. Лекарската работа е тешка; не е лесна, и јас секогаш ја ценам нивната посветеност. Но ако сите го споделуваме истиот дух и се трудиме болницата да се развие уште повеќе, зашто има потенцијал, има опрема и апарати, и има многу добри и многу посветени лекари, постои голема шанса да напредува.“
Тој исто така забележа: „Секогаш да имаме на ум дека, како на брод, ако бродот потоне, сите ќе се удавиме. Истото е и во Црквата, и во болницата, и во секое претпријатие: мораме сите да работиме како тим. Не може секој да биде тренер, не може секој да биде капетан, но сите се дел од екипа што дава свој придонес. Тоа е синџир: ако една алка е слаба, целиот синџир станува бескорисен.“
Автор: Протопрезвитер Илијас Макос
Извор: orthodoxtimes.com
