Антон Павлович Чехов бил основоположник на психолошкиот реализам, доктор, голем писател, но и голем човек. За 44 години живот, од кои половина ги поминал болен од туберкулоза, не создал само многу литературни дела, туку и безброј добри дела. Покрај „Вујко Вања“, „Чајката“ и „Трите сестри“, на светот му остави и ризница на мудрост на која често се потсетуваме кога нè мачи некоја животна дилема.
Градел училишта, противпожарни станици, патишта, основал библиотеки и музеи, обновувал шуми. Помагал на стотици луѓе – финансиски или со посредување. Бесплатно лекувал болни и ги снабдувал со лекови, а за време на колерата, како окружен лекар, сам, без помошник, опслужувал 25 села. Многу добри дела направил Антон Павлович Чехов, еден од најголемите драмски писатели на сите времиња, лекар и хуманист.
Славниот руски писател е роден на 29 јануари 1860 година во Таганрог, во Ростовската област. Студирал медицина на Московскиот универзитет, а со пишување се занимавал уште од средношколските денови, кога почнал да објавува текстови во весници. Генијалниот раскажувач оставил зад себе вистинско богатство од мудри мисли, применливи и денес, бидејќи бил мајстор за длабинско проникнување во човечката природа.
„Еднаш мојата мајка го замоли соседот да ѝ позајми сол. Кога ја прашав зошто бара сол од него кога веќе имаме, таа ми одговори:
‘Затоа што тие често позајмуваат работи од нас. Сиромашни се. Ако побарам нешто од нив, дури и безначајно, ќе почувствуваат дека и тие ни се потребни. Така полесно ќе им биде да побараат помош од нас кога ќе им затреба.’“
Само човек со вакво воспитување, морален кодекс и широка душа можел да стане не само едно од најголемите имиња во светската книжевност, туку и вистински добротвор.
„Добро воспитување не е тоа да не истуриш сос на покривка, туку да не забележиш ако тоа го направи некој друг“, велел Чехов.
Еве уште неколку негови мудрости:
„Ако не знаеш што чувствуваш кон човекот – затвори ги очите и замисли дека го нема. Никаде. Го нема и никогаш нема да го има. Тогаш сè ќе ти стане јасно.“
„За да чувствуваш среќа и во тага, треба да знаеш да бидеш задоволен со сегашноста и да уживаш во сознанието дека може да биде и полошо.“
„Човек е она во што верува.“
„Стотици милји празни и изгорени степи не можат да предизвикаат толку длабока депресија како еден досаден човек.“
„Запознај се себеси – добар совет, штета што никој не објаснува како.“
„Добар човек чувствува срам дури и пред куче.“
„Животот е едноставен, но човекот вложува огромен напор да го уништи.“
„Љубовта дава крилја, но знае и да ги скрати.“
„Здравиот човек има илјада желби, болниот – само една.“
„Човек целиот живот учи, но само несреќата навистина го учи.“
„Не можете да побарате од калта да не биде кал.“
„Вториот дел од животот на паметниот човек е ослободување од заблудите стекнати во првиот.“
Извор: tocka.com.mk
