о. Симеон Крајопулос (†)
Секојдневно Господ ни ја објавува Својата волја, ни се открива Себеси. Од ден на ден Божјиот повик и Божјата покана стануваат сè поопипливи; човек јасно ги слуша и не може да избега од нив.
Додека го празнуваме Преполовението, кога Господ се јавува како Учител и е Вистината, Мудроста, Логосот, Синот Божји Кој се откри, кој може да тврди дека не знае што треба да прави?
Ако Му се поклониш и се смириш пред Него, не останува никакво оправдување, не задржуваш никаков изговор. Стануваш како килим по кој ќе те газат и прифаќаш да бидеш неправедно третиран од сите и од сè.
И тогаш доаѓа Самиот Христос низ вратата на смирението, низ вратата на самоукорувањето што ти си ја отворил. Бидејќи во тебе не наоѓа никаков отпор или противење, Тој се вселува во твојата душа. И потоа Тој Самиот ги исполнува во тебе Своите заповеди и станува секоја добродетел во тебе.
Сè што прави Бог, го прави за човекот, за да го спаси човекот, но секогаш во соработка со човекот. Тоа значи дека човекот може да размислува, може да разбере одредени работи, може да расудува.
Бог не соработува со човекот кога човекот е негативен, тврдоглав и не ги користи сите оние дарови што Бог му ги дал.
Ние, како луѓе создадени според Божјиот образ, треба да ги употребиме даровите што ни ги дал Бог: ќе учиме, ќе читаме, ќе слушаме, ќе разговараме. Ќе го направиме човечкото, но со расположение подобро да ги разбереме Божјите нешта; да видиме како Бог ја отвора вратата; да ја разбереме и да ја примиме мудроста што ни ја дава Бог, божествената вода што ни ја дава, за да се насити нашата душа, како што велат тропарите на празникот Преполовение.
Од книгите: о. Симеон Крајопулос (†), „Духовни пораки 2021“, стр. 163, и „Духовни пораки 2020“, стр. 148.
Извор: https://www.koinoniaorthodoxias.org/martiria-kai-didaxi/na-dexthoume-tin-sofia-pou-mas-dinei-o-theos/
