77
Во 1961 година, игуменот Никодим и јеромонахот Јаков решиле да изградат параклис во чест на Светите Архангели Михаил и Гаврил. Игуменот го избра местото, го означи со колчиња и потоа отпатува за Лимни.
Истата ноќ, на отец Јаков му се јави висок, русокос и благороден офицер со златен меч, кој му рече:
„Оче, јас сум Архангел Михаил. Не сакам мојата црква да биде изградена на местото каде што ги поставивте колчињата, туку таму каде што ќе ви покажам.“
Архангелот се наведна, ги зеде колчињата и ги однесе подалеку. Следното утро, отец Јаков забележа дека навистина се преместени.
Тие планирале параклисот да го изградат од кал и слама, бидејќи немале други средства. Но следната вечер, на отец Јаков му се јавиле двајца прекрасни офицери со златни мечеви и му рекле:
„Ние сме Архангелите Михаил и Гаврил. Кажи му на игуменот дека не сакаме нашата куќа да биде изградена од кал и слама, туку од песок, вар и дрво. А на покривот сакаме да има ќерамиди.“
Таквите материјали не биле достапни на планината – владеела голема сиромаштија, а немало ниту пристоен пат за нивен пренос. Кога отец Јаков ги праша Архангелите како ќе се снајдат, тие му одговорија:
„Не грижи се, оче. Ние ќе се погрижиме за сè. Вечерва ќе заврне и потокот ќе донесе многу песок. А останатите материјали ќе ги обезбедат побожни христијани.“
И навистина, сè се случило токму така – по чудесен и неискажливо промислен начин.
Свети Јаков Евијски е вброен во диптихот на светии на 27 ноември 2017 година од страна на Вселенскиот патријарх Вартоломеј.
Извор: Житие и сведоштва за Свети Јаков (Цаликис) Евијски, монашки преданија од Манастирот „Преподобен Давид“ – Евија.
