Во новата статија објавена на платформата Public Orthodoxy, се разгледуваат клучните биоетички прашања поврзани со развојот и примената на вештачката интелигенција (ВИ), низ призмата на христијанската етика и општествената одговорност.
Авторот Константинос Псимопулос, директор на Одделот за биоетика при Православната академија на Крит, повикува на внимателен и свесен пристап кон новите технологии. Според него, ВИ може да донесе значителни придобивки за човештвото, но истовремено претставува и сериозен ризик доколку се занемарат моралните и духовните вредности што треба да го водат нејзиниот развој.
Клучни согледувања
Документот *For the Life of the World* (FLOW) потсетува дека христијанската заедница е должна да пристапува со расудување кон технолошките иновации – особено кон оние што се однесуваат на алгоритмите за вештачка интелигенција и генетското уредување.
* Системите на ВИ, како големите јазични модели (LLMs) – на пример GPT-3 – и генеративните модели за слика, како *DALL-E 2*, се извонредно моќни, но во себе носат и сериозни ограничувања и пристрасности (bias), произлезени од податоците со кои се обучуваат.
* Потребно е дизајнерите, истражувачите и технолозите да развиваат етичка свест – да обезбедат праведен пристап, елиминирање на дискриминацијата и активно вклучување на историски запоставените општествени групи.
* Историјата на биомедицината предупредува дека науката без морална совест може да се претвори во злоупотреба – како што тоа се случило со експериментите над афроамериканците заболени од сифилис во Таскиџи, спроведени без нивна согласност.
* Вештачката интелигенција, според авторот, не треба да се гледа само како средство, туку како дел од поширокиот контекст на човечкото достоинство, љубовта и целта (telos) што ја определуваат христијанската вера и етиката.
Извор: https://publicorthodoxy.org/…/artificial-intelligence…
