Свети Пајсиј Светогорец раскажува:
„Синоќа, кога одев кон храмот на сеноќно бдение, забележав настрана еден татко со мало дете во инвалидска количка. Му се приближив, го прегрнав детето и го бакнав.
— Ти си ангел — му реков. — Знаеш ли?
А на таткото му реков:
— Голема чест е за тебе што му служиш на еден ангел. Радувајте се, зашто и двајцата ќе одите во Рајот.
Нивните лица заблескаа од радост, затоа што ја почувствуваа Божјата утеха.“
Светиот старец поучува дека оние кои со љубов и трпение им служат на болните, на немоќните и на лицата со инвалидитет, ако имаат гревови — ги очистуваат преку жртвата што ја принесуваат; ако, пак, немаат — се осветуваат.
Еднаш, продолжува тој, една обична жена му раскажала за необични и чудесни настани од својот живот. Старецот се зачудил, бидејќи такви состојби обично се среќаваат во житијата на Светителите. Но кога дознал како ги поминала годините, станало јасно: целиот нејзин живот бил една постојана жртва.
Од младоста служела на болни — на дедото и бабата во семејниот дом. По бракот, живеела со болните свекор и свекрва. Подоцна се разболел и нејзиниот сопруг, кој останал неподвижен, а таа му служела до крај. Целиот свој живот таа жена го поминала во грижа за болните.
Иако имала голем глад да чита, да оди на богослужби и бденија, немала време. Но бидејќи била оправдана пред Бога, на крајот Господ ѝ ја дал Својата благодат во полнота.
„Кога болката го посетува човекот — тогаш Христос му доаѓа на посета“, вели Свети Пајсиј.
„А кога човек не минува низ никакво искушение, тоа е како Богооставеност — ниту отплаќа, ниту собира духовно богатство.“
Старецот предупредува дека зборува за оние кои живеат удобно, без благодарност кон Бога: имаат здравје, изобилие и мир, но не изговараат ниту едно „Слава Ти, Господи“. Дури и тогаш, вели тој, ако човек смирено признае дека не ги заслужува благословите и дека Бог го уредува поради неговата слабост, се воспоставува духовна рамнотежа.
Во житието на Свети Амвросиј се раскажува како Светителот бил гостин во домот на еден богат човек. Кога го прашал дали некогаш доживеал жалост, богатиот одговорил дека никогаш не видел болка, ниту болест, и дека неговото богатство постојано се зголемува.
Тогаш Свети Амвросиј со солзи рекол:
„Подгответе ги колите да заминеме брзо одовде, зашто Бог сеуште не го посетил овој човек.“
И кога излегле на патот, куќата на богатиот се срушила. Убавиот живот што го имал бил знак на Божја оставеност.
Свети Пајсиј Светогорец
„Слова“, Том IV – „Семеен живот“
