– Старче, како се стекнува трпението?
– Трпението има основа во љубовта. „Љубовта сè трпи“, вели апостолот. За да го поднесеш другиот човек, треба да го сакаш и да го почувствуваш неговото страдање. Ако не го почувствуваш, тогаш тој ти станува тежок и те заморува.
– Старче, дали да зборувам за некоја тешкотија што ја имам или да молчам?
– Ако не зборуваш за својата тешкотија од љубов, за да не ги оптовариш другите, ќе го сочуваш мирот во себе. Таа тешкотија ќе донесе Божји благослов. Подобро е ти да се потрудиш и да поднесеш, отколку другиот да се натажи или оптовари поради тебе.
Еднаш се вратив доцна во келијата по литија на манастирот Кутлумуш. Бев многу уморен и ме болеше грбот, затоа што имав проблеми со него. Пред келијата ме чекаше еден старец од околу осумдесет и пет години кој сакаше да преноќи таму. Куферот го оставил подолу кај патот, бидејќи не можел да го носи.
Му објаснив дека не може да остане кај мене, па го зедов неговиот куфер на рамо и го однесов до гостопримницата – половина час угорнина до манастирот. Му дадов и петстотини драхми за трошоци. Се трудев да бидам трпелив и потоа почувствував мир, затоа што другиот човек се утеши.
– Старче, кога сестрата со која работам е оптоварена, ја жалам и имам трпение со неа. Дали тоа значи дека има љубов во мене?
– А како знаеш дека не си ти причината што таа е оптоварена и дека таа можеби е трпелива со тебе? Ако мислиш дека ти си во подобра духовна состојба и затоа ја „трпиш“, тогаш треба да се сожалиш на самиот себе. Кога има вистинска љубов и трпение, човек го оправдува другиот, а само себеси се обвинува.
Тогаш човекот вели:
„Боже, јас сум виновен. Не сметај на мене; тргни ме на страна и помогни му на другиот.“
Тоа е правилната духовна поставеност – исполнета со голема смиреност. Тогаш човекот изобилно ја прима Божјата благодат.
Се молам да станеш духовно „лавче“, како бронзените лавчиња што со грбот ги држат свеќниците во црквата: тие не се вознемируваат, не слушаат и не зборуваат, туку тивко го носат товарот на својот грб.
Амин.
(Од: Свети Пајсиј Светогорец, „Слова V – Страсти и добродетели“)
