По повеќе од осум децении, православниот монашки живот повторно се обновува во Естонија. Новооснованиот православен манастир „Кирикла“, сместен во селото Пихали, на околу 40 километри од главниот град Талин, стана првата машка монашка заедница основана од Православната црква на Естонија по повеќе децении.
Во манастирот моментално живеат и служат двајца монаси – 41-годишниот епископ и игумен Дамаскин и 31-годишниот отец Пајсиј. Тие се првите православни монаси што постојано живеат, работат и се молат во Естонија по повеќе од 80 години. Последните монаси во земјата живееле во периодот меѓу двете светски војни.
Манастирот бил основан минатата година во стара селска куќа, подарена од локален бизнисмен. Малата капела е уредена во самиот објект, а монасите секојдневно ги извршуваат богослужбите на естонски јазик.
„Значењето на манастирот е и глобално, бидејќи ние се молиме за целиот свет“, изјави епископот Дамаскин.
Монашкиот живот привлекува млади луѓе
Секојдневието во манастирот е исполнето со молитва, богослужби, духовни разговори и физичка работа. По утринската служба, монасите работат во градината, на полето или на уредувањето и изградбата на манастирскиот комплекс.
Во текот на летото им помагаат и млади доброволци, кои доаѓаат за да учествуваат во работата и да се запознаат со монашкиот начин на живот. Според отец Пајсиј, мирот, редот и оддалечувањето од постојаната употреба на мобилни телефони и од притисокот на современиот живот се особено привлечни за младите посетители.
Естонија, земја со околу 1,3 милиони жители, се смета за едно од најсекуларните општества во Европа. Сепак, црковниот историчар Пријт Рохтметс од Универзитетот во Тарту забележува дека меѓу младите Естонци постепено расте интересот за верата.
Според него, новите генерации не ги носат истите антирелигиски предрасуди што биле присутни во советскиот период, кога верата била стигматизирана, а голем број манастири биле затворени.
По светогорскиот монашки поредок
Монасите во „Кирикла“ го следат духовниот и секојдневниот поредок што епископот Дамаскин го запознал додека бил монах на Света Гора.
Денот започнува во раните утрински часови со лична молитва, по што следува заедничка богослужба. Во текот на денот монасите работат во градината или на изградбата на манастирот, а вечерта повторно се собираат на молитва.
Иако Дамаскин и Пајсиј засега се единствените монаси во манастирот, игуменот нагласува дека бројот не е најважен.
„Она за што сме загрижени е духовниот квалитет на монасите – тие сериозно да ја прифатат својата задача да се молат за целиот свет“, рече тој.
Манастирот во одредени денови е отворен и за посетители и поклоници, кои можат да присуствуваат на богослужбите, да се одморат од забрзаното секојдневие и да се запознаат со поинаков начин на живот.
„Монашкиот живот е тежок, но низ сите тие тешкотии ја наоѓаме вистинската среќа. Се надевам дека луѓето што доаѓаат овде ќе ја видат среќата што ја носиме“, изјави епископот Дамаскин.
Поважно е да се изгради братството
Основањето нов манастир денес претставува редок настан во Европа, каде што дел од старите монашки заедници се соочуваат со намалување на бројот на монаси, а некои манастири се затвораат.
Иако „Кирикла“ засега располага само со старата селска куќа и нема дополнителни манастирски објекти, монасите размислуваат за неговиот иден развој. За обезбедување приходи, во иднина би можеле да продаваат земјоделски производи, свеќи, темјан и други ракотворби.
Сепак, за епископот Дамаскин духовната изградба на монашката заедница е поважна од изградбата на објектите.
„Повеќе од завршувањето на зградите, ме интересира да го изградиме братството. Тоа е работа што никогаш не завршува, но создава добра основа за продолжување на монашкиот живот во Естонија“, порача тој.
Извор: https://apnews.com
