Меѓурелигискиот мир, неконтролираната миграција и современите предизвици со кои се соочува руското општество беа во центарот на говорот на Неговото Блаженство Патријархот Московски и на цела Русија Кирил, кој претседаваше со Врховниот црковен совет што заседаваше редовно во Храмот „Христос Спасител“ во Москва, во вторникот, 17 февруари 2026 година.
Средбата се одржа во особено симболичен момент, бидејќи 2026 година е прогласена за „Година на единството на народите на Русија“. Како што истакна Патријархот, „дневниот ред на денешната средба е поврзан со тоа“, со што го постави тонот на своето обраќање.
Трајната посветеност на мирен соживот
Поглаварот на Руската Црква нагласи дека „Руската Православна Црква отсекогаш била и останува поддржувач на меѓурелигискиот мир и разбирање“, што, како што рече, се изразувало преку развој на контакти, средби и дијалог меѓу верските заедници во земјата.
Тој особено се осврна на 1990-тите години, кога – според неговите зборови – „почнале да се активираат сили што сакале да ја поделат земјата по верска и етничка основа“. Тогаш, „по моја иницијатива, беше основан Меѓурелигискиот совет на Русија“. Оваа иницијатива се темелела на убедувањето дека „ако духовните водачи не воспостават односи меѓу себе, празнината во меѓурелигиската комуникација ќе биде искористена од радикалите“.
Денес, истакна тој, може „со сигурност да се каже дека тоа беше правичен и навремен чекор“, бидејќи меѓурелигиските односи во Русија „не се засноваат на политичка целисходност или симпатии и антипатии, туку произлегуваат од длабоко убедување дека Русија во никој случај не треба да стане поле на судир меѓу верските заедници“.
Историското искуство на Русија
Патријархот Кирил призна дека „сосема е јасно дека постојат разлики меѓу религиите и догмите“. Сепак, посочи дека, за разлика од Западна Европа, „Русија никогаш не доживеала меѓурелигиски војни“. И покрај повремените тензии, основањето на Меѓурелигискиот совет било „навистина значаен чекор“ со позитивно влијание врз општата состојба во земјата.
Тој посебно ја нагласи придонесот на муслиманските заедници, истакнувајќи дека „руските муслимани и претставниците на другите религии речиси секогаш ја возвраќале подадената рака на пријателство од Руската Црква“. Потсети и дека верските водачи од другите заедници „се спротивставувале на екстремизмот и решително ги осудувале оние што се обидувале да посеат раздор“.
Братство среде војна
Во контекст на тековната „специјална воена операција“, како што ја нарече, Патријархот Кирил нагласи дека „меѓурелигиската слога денес е потребна повеќе од кога било“. Како што рече, „братството меѓу луѓе од различни религии се раѓа на првата линија не преку големи декларации, туку преку доверба и меѓусебна помош пред заедничката опасност“.
Тој додаде дека „на бојното поле нема меѓурелигиски конфликти, туку заемна поддршка“, припишувајќи го тоа на општата клима на меѓурелигиски односи што се формирала во земјата со директно учество на Црквата.
Предизвикот на неконтролираната миграција
Патријархот Кирил стави особен акцент на прашањето за неконтролираната миграција, нагласувајќи дека, иако Црквата поддржува добри односи меѓу религиите, „не смееме да ги занемариме предизвиците, тешкотиите и дури опасностите што можат да произлезат“.
„Нагласувам: оваа закана не е религиозна; таа е повеќе културна“, рече тој, објаснувајќи дека станува збор за светогледи, морал и начин на живот. Со сликовита споредба изјави дека „државата не е куфер што може да се наполни со каква било количина багаж“, предупредувајќи на ризикот од експлоатација на имигрантите како евтина работна сила, што може да доведе до антипатии и жаришта на тензии.
Како што посочи, зачувувањето на единството не подразбира „мешање на религиите или замаглување на догматските разлики“, туку заеднички став во јавниот живот, со јасно отфрлање на оние „што се обидуваат да посеат раздор и да ги свртат луѓето едни против други“.
Историски избор за мир
„Слогата меѓу православните и муслиманите, како и претставниците на другите религии, не е прашање на краткорочна политика, туку историски избор за Русија“, нагласи Патријархот Кирил. И предупреди: „без слога ќе има војна – на секојдневно ниво, на пазарите, па и пошироко меѓу луѓето од различни религии и култури“.
Завршувајќи го своето обраќање, тој ја повика целата Црква со „апсолутна сериозност“ да се соочи со овој нов предизвик, истакнувајќи дека „ништо нема да претставува толку голема опасност за нашата земја, за нејзиниот интегритет и зачувувањето на нејзиниот идентитет, како развојот на меѓурелигиски и меѓуетнички конфликти“.
„Наша должност е да сториме сè што е можно такви конфликти никогаш да не се појават во Русија“, заклучи тој, додавајќи дека, доколку се појават тензии, и државата и верските заедници мора да покажат сила и способност ефективно да му служат на мирот и општествената слога.
Извор: orthodoxianewaagency.gr
