Според соодветното соопштение на Православната црква на Русија:
На 1 јули 2026 година, Митрополитот волоколамски Антониј, претседател на Одделот за надворешни црковни врски на Московската патријаршија, се сретна со советникот на претседателот на Руската Федерација за прашања од надворешната политика, Јуриј Ушаков.
Митрополитот Антониј му го врачи на Јуриј Ушаков орденот на светиот благоверен кнез Александар Невски, втор степен.
„Патријархот московски и на цела Русија, г. г. Кирил, му го додели ова признание на државникот како признание за неговиот придонес во развојот на односите меѓу Црквата и државата“, се наведува во соопштението на Православната црква на Русија.
По церемонијата на доделувањето, следеше разговор за актуелни меѓународни прашања.
Но кој е, всушност, Јуриј Ушаков?
Јуриј Ушаков е поранешен амбасадор на Русија во Соединетите Американски Држави и сегашен советник на рускиот претседател Владимир Путин за прашања од надворешната политика.
Кога претседателот Трамп ја презеде претседателската функција во САД, започна круг преговори за мир во Украина.
Јуриј Ушаков разговараше со пратеникот на Трамп, Стив Виткоф, во март 2025 година.
Кога САД притискаа и за прекин на огнот, советникот на Путин за надворешна политика јасно стави до знаење дека Москва сака долгорочен договор за Украина, кој ќе ги земе предвид руските интереси. Тој, меѓу другото, изјави: „Што ни дава привремен прекин на огнот од 30 дена? Не ни дава ништо. Им дава само можност на Украинците да се прегрупираат, да ги обноват силите и да продолжат.“
Оттука, Јуриј Ушаков ја изразува тврдата линија на Путин, која од самиот почеток и без резерва ја усвои Православната црква на Русија, која го одликуваше советникот на Путин.
Со оглед на тоа што волоколамскиот митрополит Антониј разговарал со Ј. Ушаков за „актуелни меѓународни прашања“, многу добро разбираме дека неговото одликување не се однесувало на „развојот на односите меѓу Црквата и државата“, туку на унапредувањето на руските интереси преку долгогодишната војна во Украина.
Православната црква на Русија не се оддалечува ниту еден чекор од својата воинствена политика. И токму тоа е големото богословско прашање.
Патријархот бугарски Даниил изјави дека се согласува со одлуката на бугарската влада да не се воведат санкции против патријархот московски Кирил, како што посакува Европската Унија.
Независно од санкциите, московскиот патријарх Кирил е завршена приказна. И црковно и — наскоро — политички. Како непоколеблив изразител на една „воена теологија“, московскиот патријарх Кирил не може да опстане ниту на меѓународната, ниту на православната сцена, без оглед на неговата сегашна моќ. Ќе падне со голема врева.
Затоа, оценката на патријархот бугарски Даниил дека „геополитиката не треба да се меша во црковните прашања“ повеќе — и пред сè — се однесува на Православната црква на Русија, а не толку на Европската Унија.
Московската патријаршија е таа што се потпира врз геополитиката и трепери од страв да не ја изгуби својата јурисдикција, односно својата власт, во Украина, Литванија и на други места.
А Москва не пропушта можност да го нагласи тоа.
Во неодамнешната порака до патријархот бугарски Даниил, по повод годишнината од неговото востоличување, московскиот патријарх Кирил истакна: „Искрено ѝ благодарам на Вашата Светост за поддршката на архијереите, клирот и верниците на страдалната Украинска православна црква.“
Слично му напиша на бугарскиот патријарх и претседателот на Одделот за надворешни црковни врски, волоколамскиот митрополит Антониј: „Вашата цврста и доследна поддршка кон прогонуваните православни христијани во Украина служи како висок пример на апостолска братска љубов кон верниците.“
Тоа значи дека Москва го занемарува фактот на добрите односи на новиот бугарски патријарх со Вселенската патријаршија; го занемарува, исто така, и фактот дека при сослужувањата на Вселенскиот патријарх и патријархот бугарски се спомнува митрополитот киевски Епифаниј како претстојател на Автокефалната црква на Украина; и се сосредоточува на најважното: Бугарија да не ја признае Автокефалната црква на Украина и да остане пријателски настроена кон Москва.
Затоа, руската политика продолжува силно. Статична, подмолна и смртоносна.
Автор: Панајотис Ант. Андриопулос
Извор: https://fosfanariou.gr/
