Подолу прочитајте како молитвата му помага на човекот во секојдневниот живот и како еден просветлен старец го разгорува „пламенот“ на молитвата. Ѓаволот не се радува кога се молиме и прави сè за да нè држи во духовна немарност.
Една недела, кога одел кон црквата на скитот, авва Макариј, кој имал дар од Бога да ги гледа со духовните очи работите што другите не ги гледале со телесните очи, видел колиба на еден монах опкружена со зли духови.
Многу од нив имале форма на деца што правеле разни пакости. Други личеле на бесрамни жени. Танцувале, скокале и правеле разни бесмислени движења.
„Без сомнение,“ си помислил светителот, „братот е зафатен со духовна немарност, затоа демоните имаат толкава смелост околу него.“
Кога завршила Литургијата, старецот отишол и затропал на вратата од монахот.
– Дојдов да те замолам за една услуга, му рекол.
– Со радост, авва, ако е во моја можност.
– Се наоѓам во голема тага и сакам да се помолиш за мене Господ да ме утеши.
Монахот се зачудил кога го слушнал старецот да зборува така.
– Не сум достоен, авва, јас да се молам за тебе – рекол скромно.
Но старецот инсистирал:
– Нема да си заминам од тука ако не ми ветиш дека секоја вечер ќе кажеш една молитва за мене.
Така го натерал да даде ветување. Истата вечер монахот се помолил за старецот. Потоа си помислил:
„Сиромав, се помоли за таков свет човек, а за себе ништо не побара.“
Тогаш додал уште една молитва за себе. Истото го направил и следната вечер и следните денови, сè додека не се навикнал секоја вечер да кажува по две молитви.
Следната недела, кога авва Макариј повторно поминал покрај неговата колиба, демоните сè уште биле таму, но веќе незадоволни.
Старецот веднаш разбрал дека молитвата на монахот почнала да делува. Влегол внатре и повторно го замолил да додаде уште една молитва за него.
Монахот со радост се согласил. Така, покрај двете молитви за старецот, додал уште две за себе. Поминала уште една недела и тој веќе изговарал четири молитви.
Кога следната недела старецот повторно дошол, ги видел демоните молчаливи и намуртени.
Му заблагодарил на Бога и повторно го охрабрил монахот да додаде уште една молитва.
– Гледам голема полза од твоите молитви, брате – му рекол, за да го поттикне.
Така монахот, кој порано бил немарен, почнал да се моли поголемиот дел од ноќта. Покрај трите молитви што ги кажувал за старецот, додал уште три за себе.
Кога следната недела авва Макариј повторно одел кон црквата, злите духови го нападнале. Му се заканувале и го навредувале затоа што станал причина монахот да се поправи. Но тие веќе биле многу оддалечени од неговата колиба, бидејќи молитвата не им дозволувала да се приближат.
Старецот од срце Му заблагодарил на Бога за промената кај братот.
Потоа го советувал никогаш да не ја занемарува молитвата, за да не падне лесно во стапиците што ѓаволот му ги поставува на човекот за да го одведе во погибел.
Извор: vimaorthodoxia.gr
