— Старче, кога човек на богоугоден начин ги поднесува жалостите и неправдите што му ги нанесуваат луѓето, дали тоа трпение го очистува од страстите?
— Дали го очистува? И тоа како го очистува! Има ли нешто подобро од тоа? На тој начин човек може да отплати и за своите гревови.
Гледаш, еден престапник го тепаат, го затвораат во затвор, таму си го извршува своето мало правило и, ако искрено се покае, се избавува од вечниот затвор. Зар малку е човек преку едно вакво страдање да отплати за една вечна сметка?
Сите страдања поднесувајте ги со радост. Жалостите што ни ги предизвикуваат луѓето се послатки од сите слатки што ни ги нудат оние што нè сакаат.
Гледаш, во Блаженствата Христос не вели: „Блажени сте кога ве фалат“, туку: „Блажени сте кога ве навредуваат“, и тоа „лажно“.
Кога навредата е неправедна, човек собира духовна полза. А кога е заслужена, тогаш отплаќа за својата вина. Затоа, не само што треба трпеливо да го поднесуваме оној што нè искушува, туку треба да чувствуваме и благодарност, бидејќи ни дава можност да се подвизуваме во љубовта, смирението и трпението.
Клеветниците, секако, дејствуваат во соработка со лукавиот. Но силниот ветер обично ги крши и ги откорнува чувствителните дрвја што немаат длабоки корени, додека на оние што имаат длабоки корени им помага уште подлабоко да се вкоренат.
Треба да се молиме за сите што зборуваат лошо за нас и да бараме од Бога да им дарува покајание, просветлување и здравје, а во нас да не оставиме ниту трага од омраза кон нив.
Да го задржиме само искуството од искушението, да ги отфрлиме сите горчини и да ги имаме на ум зборовите на Свети Ефрем:
„Ако те снајде клевета и потоа се открие чистотата на твојата совест, не се возгордевај, туку со смирение служи Му на Господа, Кој те избавува од човечката клевета, за да не паднеш во страшна погибел.“
Старец Пајсиј Светогорец – „Слова“, том IV: „Семеен живот“
