На грчкиот остров Тинос има над 1.000 приватни параклиси — едноставни, градени од камен, често само со една соба, што семејствата ги одржуваат со голема посветеност.
Тие параклиси, со мали камбанарии, ги користат луѓето — од осумдесетгодишни лица до припадници на генерацијата З, земјоделци и сопственици на хотели, православни христијани, католици, па дури и оние кои себе се сметаат за де факто атеисти.
Клучни карактеристики:
Секој параклис обично е посветена на некоја света личност или на Пресвета Богородица, и се слави “панигири” — заедничка литургиска прослава за празникот.
Семејствата ги одржуваат параклисите, ги чистат, украсуваат и ги чуваат како дел од нивниот идентитет, пренесувајќи ги на следните генерации. “Оваа традиција и обичај ги поврзува членовите на семејството е дел од нашиот идентитет”, изјавува Јоана Крикели за параклисот Агиос Состис која била изграденa уште во 17 век.
Параклисите често стојат на видливи места — на карпи над морето или на планински ивици, некогаш далеку од главните населби.
Историјата зад изградбата на многу од параклисите се поврзува со различни периоди на владеење: Венецијанците во 13–18 век им дале на земјоделците право на земја во Тинос како отворен простор (“buffer”) кон Отоманската империја, а потоа Отоманците им дозволиле на локалците да ги одржуваат и да градат мали цркви на своите земјишта.
Извор: apnews.com
