Во Митрополитскиот храм „Св. Николај“ во Волос, на 21 април 2026 година, се одржа 7. агиолошка средба во рамки на третиот циклус предавања посветени на новојавените светители на Црквата, а овогодишната средба беше посветена на свети Јосиф Исихастот. Главен говорник беше игуменот на Светата Велика Обител Ватопед, архимандрит Ефрем, кој говореше за духовниот лик, подвигот и влијанието на светогорскиот подвижник.
На собирот присуствувале митрополитот Димитријадски Игнатиј, епископот Олвиски Епифаниј, претставници на јавниот живот и голем број верници, кои, според извештајот, го исполниле храмот и просторот околу него. Во воведното обраќање било истакнато дека средбата носи „силен светогорски мирис“, како сведоштво за трајното присуство на светоста и монашкото предание на Света Гора.
Во своето излагање, старец Ефрем нагласил дека Евангелието се потврдува преку светителите, нарекувајќи ги „плодови на Евангелието“, и потсетил дека целта на Црквата е осветувањето на нејзините членови. Осврнувајќи се на свети Јосиф Исихастот, тој го опишал како еден од големите учители на непрестајната Исусова молитва, човек избран од Бога, кој на Света Гора минал низ крајно строг аскетски подвиг, борба со помислите, телото, гордоста и сопствената волја.
Старец Ефрем особено истакнал дека свети Јосиф „излачуваше благоухание на Светиот Дух“, бил „облеан во светлина“ и се одликувал со дар на прозорливост. Според неговите зборови, светителот примил од Пресвета Богородица дар на непрестајната умносрдечна молитва, со која се спротивставувал на демонските искушенија, а бил удостоен и со натприродни јавувања на Господ, на Богородица и со созерцание на Рајот.
Во предавањето беше нагласена и големата историска улога на свети Јосиф во обновата на светогорското монаштво. Старец Ефрем потсети на неговата длабока духовна врска со големи современи светогорски личности, меѓу кои старец Ефрем Филотејски и Аризонски, старец Харалампиј Дионисијатски и други, кои преку неговото предание придонеле за духовна преродба на Света Гора и за враќање на општежителниот монашки поредок.
Говорејќи за неговиот црковен дух, старец Ефрем посочил дека иако свети Јосиф во почетокот бил поврзан со зилотите, брзо ги напуштил кога увидел дека каноничноста на Црквата е нераскинливо поврзана со Фанар. Во завршницата на своето слово, игуменот на Ватопед го нарекол свети Јосиф „голем родоначалник“, зад кого денес следи мноштво монаси и монахињи, и „современ свети Григориј Палама“, истакнувајќи дека основата на православната духовност се трезвеноста и непрестајната молитва.
Средбата ја затворил митрополитот Игнатиј, кој нагласил дека светите се жив доказ за присуството на Светиот Дух во животот на Црквата и дека појавата на нови светители во нашето време сведочи дека Црквата е жива. Тој му се заблагодарил на старец Ефрем за неговото присуство и духовно водство, а подоцна истиот ден игуменот на Ватопед имал и посебна средба со младите и студентите од парохијата, на која говорел за вредноста на молитвата, покајанието и богатството на православниот духовен живот.
