За време на земниот живот на Пресвета Богородица, Свети Дионисиј отпатувал од Атина во Ерусалим со желба лично да ја сретне. По оваа средба, тој му пишувал на својот учител, Светиот апостол Павле, сведочејќи дека, освен Самиот Бог, никогаш не видел нешто исполнето со толкава божествена сила и благодат.
Дионисиј раскажува дека бил заедно со Свети Јован, кого го опишува како оној што меѓу апостолите светел како сонце. Кога бил доведен пред Пресветата Дева, го обзело чувство што не можел да го опише со зборови. Пред него се појавила необична божествена светлина што го проникнала неговиот дух. Истовремено почувствувал неискажливо благоухание и бил исполнет со толкава радост и восхит што телото му ослабнало, а неговиот дух едвај можел да ја поднесе величественоста и небесната сила на она што го доживувал.
Тој сведочи дека благодатта што произлегувала од Пресвета Богородица целосно го исполнила неговото срце и длабоко го потресла. Според неговите зборови, доколку во себе не ги носел поуките што ги примил од апостол Павле, би можел да помисли дека пред него стои Самиот Бог. За Дионисиј, невозможно било да се замисли поголемо блаженство од она што го почувствувал во тој момент.
Во текстот на OCA се наведува и дека во 57 година Свети Дионисиј присуствувал на упокојувањето на Пресвета Богородица.
Извор: Orthodox Church in America (OCA), „Hieromartyr Dionysius the Areopagite, Bishop of Athens“.
