Поделбата меѓу источноправославните и древните ориентирални православни цркви не е суштински богословска и не постои пречка што би го спречила нивното единство, изјави Архиепископ Елпидофор од Грчката православна архиепископија на Америка (под јурисдикција на Вселенската патријаршија). Во ориенталните православни цркви спаѓаат коптската, ерменската, сириската, еритрејската, етиопската и други.
Изјавата на Елпидофор, кој се смета за можен наследник на актуелниот Вселенски патријарх Вартоломеј, беше дел од конференција на Eкуменскиот институт „Хафингтон“ за дијалог меѓу источноправославните и ориенталните цркви, одржана во ноември во Бруклин, Масачусетс.
Архиепископот посочи дека често се создава романтична претстава дека секоја поделба е поради догматски разлики. „Тоа е богословски романтизам, црковен романтизам, кој нема многу врска со реалноста — со историските причини поради кои денес немаме заедничко причестување,“ истакна тој.
Елпидофор се наврати на Четвртиот вселенски собор во Халкидон, потсетувајќи дека источноправославните и ориенталните цркви продолжиле да имаат заедница речиси 200 години по соборот. Според него, разделбата не произлегла само од богословски прашања, туку од политички околности.
„Арапските освојувања се приближуваа кон империјата. Императорите сметале дека христијаните што живееле на границите — блиску до Арапите и во несогласување со Константинопол — се потенцијална закана. Затоа византиските императори почнале да ги прогонуваат оние што не го прифаќале Халкидон. Пролеаната крв довела до создавање паралелна ерархија и прекин на општењето со Константинопол. Тоа е историјата,“ рече Елпидофор.
Тој потсети дека официјалниот богословски дијалог меѓу двете традиции е завршен уште пред децении и дека постои усогласен документ. Заедничката комисија се состанала неколку пати од 1964 до 1993 година, изработувајќи повеќе текстови. Последниот од нив сведочи дека двете традиции ја зачувале автентичната православна вера во Христос, иако употребувале различни богословски термини.
Архиепископот ја критикуваше и современата практика лесно да се прекинува црковното општење поради јурисдикциски спорови. Како пример ја наведе Московската патријаршија што раскинува врски со секоја црква што ја признава автокефалијата на Православната црква на Украина (ПЦУ), која го доби томосот од Вселенската патријаршија во 2019 година.
„Ако веруваме дека богословската согласност е доволна за да продолжиме кон единство, тогаш алтернативата е лицемерие. Не сме искрени во дијалогот,“ додаде Елпидофор.
Извор: offnews.bg
